n Markant stroatgeluud, blikkie Erdal maank de spoiken brocht ons de zummer

n Knoalster vertelstertje

n Markant stroatgeluud, blikkie Erdal maank de spoiken brocht ons de zummer

Nije fietse? Ho mor! Dat zat der in de joaren zesteg bie ons nog nait aan. Je kregen maisttieds n hoge fietse, dij opa aargenswoar opscharreld of touvaleg over har. t Was zotrekend n fietse op de grui. Mit van dij holten klözzen op de trappers, omdast der aans nait bie konst. t Ding har n recht stuur en wel dou n vlinderstuur har, dij was de bink van de buurt.

Vanzulf heurde der ook wat vlaggiederij aan de fietse. Ook dee al gaauw t Erdal-blikkie of n zaalfdeussie van Nivea mit n knieper derop zien entree. t Schoupoetsblikkie mit knieper wuir vastklemd mit rooie weckfles-rek of mit n bundeltje stevege PTT rekkertjes. Je bruukten doar, veur dij tied din ook hail vernuft, nog n sollegoaren-taauwchie aan t stuur, dij in verbinden mit t klepperblikkie veur de spoiken ston. Je konnen, deur der aan te trekken op dij menaar t klepperblikkie ook nog aan en uut zetten. Der waren ok gounent dij deden t op n simpelder menaaier mit n bierviltje of n speulkoarde, dij mit twij waskniepers vasmoakt wuir, mor dat roatelde ons nait haard genogt. wie vonden dat echt wat veur watjes. Mit n blikkie kost t veur nkaander kriegen dast twij stroaten wieder nog goud te heuren wast en doar was t ons ook ja om te doun. t Gong der din goud heer om zoveul meugelk lewaai te moaken en din mor rondbroezen as n motor mit t geluud van veul sjars op de kedde, zunder versnellens.

Ain van onze helden Giacomo Agostini

Wie haren toudestieds mit nkaander n club opricht en raceden dou regelmoateg as n Giacomo Agostini of n Aalt Toersen al roatelnd rondom de Philipsflatten. En wat dij spoiken aanbelangt, smederij Mans 'Foeffie' Kleine aan de Ceresstroade har der mor goud waark van.

Wandeling rondomrond Drouwenermond

Drouwenermond 1925

Drouwenerbrug (badde)

Draaichie

Transformatorhuisje

Knoalster Memorie.


Op een stroomhokkie (huisje)*, nog oorspronkelijk van de EGD, in Stadskanaal bij de Drouwenerbrug prijkt nu nog duidelijk herkenbaar graffiti uit de midden jaren zeventig van de vorige eeuw. "Dutch Comfort" was toentertijd een populair muzikaal socio-duo Josh Haijer en Piet Werkman*, die een optreden verzorgde op de zolder van het destijds roemruchte open jongeren-centrum Rajakimoes. Naast het plakken van aankondigings-posters werd er in de Kanaalstreek op markante plekken ook hun merknaam in wit en grijs op muren gekalkt. Hun aanstekelijke protest-liedjes , meezingers, gingen veelal over maatschappijkritische aangelegenheden. Ik herinner me nog een hilarisch lied met veel zelfspot over het lief en leed van een sociaal kultureel vormingswerker, die de beste bedoelingen met ons jongeren had. Oprechte smartvolle levensliederen over het wel en wee, geleest op de goede en verheffende gedachten van de Sociale Academie.


*Het betreffende monumentale stroomhokje (transformatorstation of zoals ze tegenwoordig zeggen "middenspanningsruimte" ) is zelf ouder dan het EGD. Het is destijds gebouwd door het PEB (Provinciaal Electriciteits Bedrijf)
mit daank aan Martin Cuperus veur dizze aanvullens en aan Henk Geerts (Old Kultureel jeugdwaarker van Rajakimoes) veur t benuimen van de noamen dij schoel gongen achter Dutch Comfort.

Drouwenermond vanaf 't draaichie gezien

Villa voorheen Jongerencentrum Rajakimoes

Spoorbrug

Drouwenermond

Het huis in het midden is nieuwbouw, vroeger stond hier mijn ouderlijk huis

De Groninger vlag naast het spoor markeert de grens van Groningen en Drenthe

Een jonge grijsaard aan een hoek van een ronde tafel

EEN ONTZETTENDE GESCHIEDENIS

Het kampvuur leent zich goed voor spookverhalen en andere spannende vertellingen. Een veel voorkomend verhaal is over “Een jonge grijsaard aan een hoek van een ronde tafel”. Er zijn van dit vertelster nog steeds aardig wat varianten van in omloop. Een aantal elementen komen steeds terug, maar er zijn mooie fantasievolle toevoegingen rondom dit thema  te vinden.  Na enig speurwerk heb ik deze bloemlezing kunnen samenstellen.

's Avonds als het kampvuur brandt

Toen het sobere avondmaal genuttigd was, schoven de manschappen dichter bij het kampvuur; want de nachtelijke nevelen stegen omhoog en de lucht was doordringend koud. Vervolgens begonnen ze zich vrolijk te maken over de twee blaadjes tabak, die ze nog over hadden en nu en dan hoorde men een liedje aanheffen en al gauw werd er een verhaal vol tegenstrijdigheden verteld over een grijsaard die nog zeer jong van lijf en leden was.
“Op de hoek van een ronde tafel, zat een eerbiedige grijsaard van vijf-en-twintig jaar, te lezen in een dichtgeslagen boek. Hij schrok op, want hij zag een schot dat door een lege fietsband was veroorzaakt. Hij liep de trap af naar boven, naar de commissaris van de groentemarkt en vertelde het ongeval. Deze schrok er zo van, dat hij op zijn fiets sprong en wegliep.”

Brak zeven armen...
Een pasgeboren grijsaard zat aan een hoek van de ronde tafel te lezen in een dichtgeslagen boek en bij de uitgedoofde kaars. Plotseling hoorde hij een onhoorbaar geluid in de kelder. Hij vloog naar boven, keek op de fiets, sprong op het horloge en reed met een snelheid van 0,0 om de hoek van een rechte straat, waar hij op botste tegen een net gepasseerde elektrische paardentram, viel voorover in een plas met zand, brak 7 armen en 8 benen, werd naar een ziekenhuis vervoerd al waar hij 7 dagen na zijn dood overleed.

Tegenstrijdigheden
Een pasgeboren blinde grijsaard zat te middernacht, toen de zon hoog aan de hemel stond, op de hoek van een ronde tafel bij het licht van een uitgedoofde kaars, te lezen in een dichtgeslagen boek, dat achter hem lag. Plots zag hij een knal, hij rende de trap op naar beneden, keek op zijn fiets hoe laat het was en reed met een gang van 100 hectoliter tegen een stilstaande elektrische paardentram die juist voorbij reed. Hij viel achterover op zijn buik in een plas zand. En werd zwaar gewond opgenomen In een R.K. Diaconessenhuis, waar een schedelbasisfractuur in zijn linker oorlel werd geconstateerd.

Bij een uitgedoofde kaars
Een pasgeboren oude grijsaard zat op een hoek van een ronde tafel te lezen in een dichtgeslagen boek bij een uitgedoofde kaars. Hij keek op z’n fiets, hoe laat het was en sprong op zijn horloge en reed met een gang van tachtig kilogram tegen een elektrische tram, die juist benzine nam. Hij brak twee benen, stak ze in z’n vestzak en liep naar het ziekenhuis, alwaar hij stierf, twee dagen na zijn dood.

In de maand Julius...
‘t Was nacht, stikdonkere nacht. De maan scheen helder. Op de hoek van een ronde tafel zat een oude grijsaard van omstreeks 16 jaar te lezen in een dichtgeslagen boek. Plotseling werd hij opgeschrikt door het knallen van een lege fietsband, die om een kruiwagenwiel was gespannen. Hij keek op z’n fiets en sprong op z’n horloge waarbij hij op de hoek bijna een jongedame omver reed die door het koude weer was thuisgebleven. Dat was in de maand Julius toen de kalveren op het ijs dansten.

Aan de hoek….
Aan de hoek van een ronde tafel zat een stokoude jongeling te lezen in een dichtgeslagen onbeschreven boek, dat achter hem lag bij het licht van een uitgedoofde kaars. Opeens zag hij een knal, hij vloog de trap op naar beneden, sprong op z’n horloge keek op z’n fiets hoe laat het was en botste tegen een stilstaande paardentram, die net benzine stond in te laden.

Achterover op z'n buik...
Het was pikdonkere nacht, de zon stond hoog aan de hemel. Een pasgeboren grijsaard van al twaalf jaren zat op de hoek van een ronde tafel in het licht van een uitgeblazen schemerlamp te lezen in een boek dat achter hem was dicht geslagen. Hij hoorde, een flits, zag een knal van een lekke fietsketting, rende de trap op naar beneden, keek op zijn fiets hoe laat het was en sprong op zijn horloge en liep weg. Hij reed met een snelheid van tachtig pakjes tabak tegen een elektrische paardentram, die juist cokes stond in te laden. Hij viel achterover van zijn horloge op zijn buik in een plas zand. Zwaar gewond werd hij een protestants rooms-katholiek postkantoor binnen gedragen, waar een pas gestorven kruidenier hem onderzocht en constateerde dat hij een schedelbasisfractuur in zijn rechter knie had gekregen. Drie dagen voor zijn dood werd hij in alle stilte vijf meter boven de grond begraven. Hij maakt het op het ogenblik goed, want hij is getrouwd en hij is de tante van drie zoons en twee dochters.

Een mooi stukje onzin !
Op een mooie Novembermorgen in de maand Mei zat een oude grijsaard van veertien jaar op een hoek van een ronde tafel in een boek te lezen, dat dicht geslagen voor hem lag op den grond. Hij zat onder een elektrische petroleumlamp, waarin de kaars was uitgegaan. Toen zag hij een knal, holde de trap op om naar beneden te komen, keek op zijn fiets, hoe laat het was, sprong op zijn horloge en reed 50 H.L per uur. Toen botste hij tegen de elektrische stoomtram op, die juist benzine aan het innemen was.

Tien dagen na zijn dood
Een pasgeboren oude grijsaard zat bij een hoek van een ronde tafel te lezen in een dichtgeslagen boek bij het heldere licht van een uitgedoofde kaars. Hij zag op zijn fiets hoe laat het was en reed op zijn horloge drie hectoliter snel de trap af naar boven. Hierbij geraakte hij onder een elektrlsche paardentram, die juist het gas stond op te meten. Hij kreeg hiervan een hersenschudding aan zijn linker oorlelletje, werd in het rooms katholiek postkantoor opgenomen en aldaar drie weken opgenomen zijnde, stierf hij tien dagen na zijn dood.

Hij hoorde rook...
Een pas geboren oude grijze man zat op de hoek van een ronde tafel te lezen In een dichtgeslagen boek. Plotseling hoorde hij rook en zag een knal. Hij rende de trappen op naar beneden, sprong op z’n horloge, keek op z’n fiets hoe laat het was, botste tegen een stilstaande paardentram die juist benzine stond te tanken, brak z’n beide benen nam ze onder de arm. liep naar het ziekenhuis, waar hij acht dagen na zijn dood overleed.

Jongeling van tachtig
Een jongeling van tachtig jaar zat te lezen in een dichtgeslagen boek aan de hoek van een ronde tafel. Hij was stokdoof. doch hij hoorde plotseling een vreselijke gil. Hij rende de trap op naar beneden, sprong op zijn horloge en keek op zijn fiets hoe laat het was. Met een vaart van tachtig kwam hij onder een stilstaande paardentram terecht. Niet ernstig, doch zwaar gewond werd hij opgenomen in het ziekenhuis. Drie dagen na zijn dood stierf hij.

Hij zag de knal....
Een pasgeboren grijsaard zat op een hoek van een ronde tafel te lezen in een boek dat dicht geslagen achter hem lag bij het licht van een half uitgedoofde kaars. Hij zag de knal van een lege fietsband. Hij rende de trap op naar beneden, keek op zijn fiets en stapte op zijn horloge. Hij reed met een vaartje van tachtig pakjes tabak tegen een stilstaande elektrische paardentram, die juist keurig stond te tanken. Hij liep aan de ene kant het bos in en kwam er aan de andere kant weer uit. Daar zag hij iemand in de schaduw van de zon die geen armen had en een vuist tegen hem maakte. Hij viel achterover met zijn buik in een plas zand. Zwaar gewond werd hij een postkantoor binnengedragen, waar de pas gestorven kruidenier hem onderzocht en constateerde een linkerbeenbreuk in zijn rechter oorlelletje.. Gisteren zal de begrafenis in alle stilte deelnemen.

Afgebroken stopnaalden….
Aan de hoek van een ronde tafel zat een jonge man van 80 jaar te lezen in een boek, dat dichtgeslagen haast hem lag. Zijn grootmoeder lag in de wieg en speelde op twee afgebroken stopnaalden piano. Hij keek op zijn fiets, sprong op zijn horloge en reed met duizelingwekkende vaart tegen een elektrische paardentram, die net benzine in nam. Hij kreeg een schedelbreuk in z’n hoedje en toen hij de volgende morgen weer genezen was werd hij plechtig begraven.

Achterover op zijn neus..
„Het was pik donkere nacht, de zon stond hoog aan de hemel. Een oude grijsaard van pas 12 jaren zat aan de hoek van een ronde tafel in een dichtgeslagen boek te lezen. Plotseling viel hij achterover op zijn neus, sprong op zn horloge, zag op zijn fiets hoe laat het was, rende weg viel voorover op zijn rug, werd in een protestants rooms-katholiek postkantoor opgenomen, waar bleek dat hij een schedelbreuk in de rechter knie had bekomen".

Trap op naar beneden ...
'n Pasgeboren oude grijsaard - zat op de hoek van 'n ronde tafel - te lezen in een dichtgeslagen boek dat achter hem lag, bij het licht van 'n uitgedoofde kaars. Plotseling zag hij 'n knal en rende de trap op naar beneden. Hij keek op z’n fiets, sprong op zn horloge en reed met 'n vaart van 30 hl tegen 'n elektrische paardentram die benzine stond op te stapelen. De geneesheer, die niet aanwezig was, constateerde een schedelbreuk in z’n linker dij. Hij werd overgebracht naar het RK Postkantoor en aldaar genezen begraven.

Scherp water…
Het was op een gure novembernacht midden in de maand mei. De zon scheen aan de heldere hemel en de regen kletterde bij de ruiten op. Daar zat een arme oude blinde grijsaard bij het licht van een uitgedoofde petroleumlamp te lezen in een dichtgeslagen boek on de hoek van een ronde tafel. Plotseling werd hij opgeschrikt bij het zien van een hevige knal. Hij vliegt bij de trap neer naar boven totdat hij in de bakkerswinkel terecht komt. Daar zegt hij tegen de commissaris van politie der brandweer, dat hij een hevige knal heeft gezien, vermoedelijk afkomstig van het springen van een lege fietsband. De commissaris, een man die geen vrees kende, nam de fiets, sprong erop en liep hard weg. De arme blinde grijsaard is zodanig geschrokken, dat hij achterover met zijn gezicht in een plas zand viel en met zijn ellebogen in het scherpe water.

Dramafilm geschilderd op een groot doek…
Op de hoek van een ronde tafel zat een jonge blinde grijsaard bij het licht van een uitgedoofde kaars een dichtgeslagen boek te lezen dat achter hem lag. Plots zag hij het donderende geraas van een vallende speld en hoorde een lichtflits. Hij rende de trap op naar beneden, kuste de deur en deed zijn vrouw open. Hij sprong op zijn horloge en keek op zijn fiets hoe laat het was. Hij reed met een vaartje van 0,0 liter tegen een stilstaande, elektrische paardentram aan die juist benzine stond te tanken. Hij duikelde voorover en belandde ruggelings in een plas met zand. Hij brak zijn twee benen, nam ze onder zijn arm en rende stapvoets naar het ziekenhuis waar de dienstdoende politie commissaris van de winkel ertegenover onder de microscoop ontdekte dat hij een gecompliceerde armbreuk had achter zijn linkeroorlelletje. Men legde hem in zittende houding in een ligbed. Zeven dagen na zijn dood overleed hij door een lachstuip van het huilen tijdens een serieuze dramafilm geschilderd op een groot doek. Hij heeft nooit gedacht aan zelfmoord, want dat was wel het laatste wat hij zou doen.

De zon stond hel aan de hemel
Aan een hoek van een ronde tafel, zat te middernacht, toen de zon hel aan de hemel stond, een pas geboden blinde grijsaard, te lezen in een dicht geslagen boek dat achter hem lag. Plotseling zag hij een vreselijke knal. Hij rende de trap op naar beneden, keek door de muur op zijn fiets hoe laat of het was, sprong op zijn horloge, en reed met een vaart van 80hl tegen een elektrische paardetram aan, die juist bezig was stoom in te nemen, en brak zijn beide benen. Hij nam zijn benen onder zijn armen en wandelde naar het pakhuis waar de melkboer een schedelbreuk constateerde in zijn linker oorlelletje.

Geschept door een hark..
Het was een klaarlichte nacht. Op de hoek van een ronde tafel zat een blinde grijsaard van zeven jaar oud, bij het licht van een uitgedoofde kaars te lezen in een dichtgeslagen boek. Plotseling hoorde hij een geruisloos harde knal. Hij trok snel zijn schoenen aan, en rende op zijn sokken de trap op naar beneden. Daar keek hij op zijn fiets hoe laat het was, sprong op zijn horloge en liep weg. Onderweg werd hij geschept door een hark. Hij viel voorover op zijn rug met zijn armen wijdbeens in een plas met zand en brak beide benen. Hij nam ze onder zijn arm en holde naar het ziekenhuis. In het ziekenhuis constateerde men een linker beenbreuk achter zijn rechter oorlelletje. Uiteindelijk overleed hij drie dagen na zijn dood, en hij leefde nog lang en gelukkig

Op de hoek van een rotonde:…
Op een vierkante hoek van een ronde tafel zat een blinde man te lezen in een dichtgeslagen boek bij het licht van een uitgedoofde kaars. Plotseling hoorde hij het gestommel van een vollopende band. Hij keek op zijn fiets hoe laat het was, sprong op zijn horloge en reed weg. Op de hoek van een rotonde, reed hij tegen een elektrische paardentram die net bezig was met tanken. Hij viel van zijn fiets, achterover op zijn buik in een plas zand, zodat de scherven hem rond de oren vlogen. De dokter constateerde een drie dubbele navelbreuk achter zijn linker oorlel. Hij overleed drie dagen later aan zijn dood

Als besluit nog een ander tegenstrijdige stukje

Hoor es, zei dove Doris,

daar loopt een muis over de zolder.

Ik zie hem, zei blinde Hannes.

Ik pak hem zei lamme Nelis.

En ik steek hem in mijn zak.

zei nakende Krelis.

.



.

Aal goud hier, onze kadde is dood, wie hopen van joe t zulfde!

Aal goud hier, onze kadde is dood, wie hopen van joe t zulfde!

Spannende verhoaltjes veur bie de babbekjoe of kampvuur.



‘t Was nacht, ‘t was nacht....stikdonkere nacht.

De kraaien scheten vraagtekens op de ruiten.

En heel in de verte zaten drie dooie rovers te kaartspelen bij het licht van een oude harmonica.

Ineens een onhoorbare knal.

Ik rende de trap op naar beneden, sprong op m’n horloge en keek op m’n fiets hoe laat het was, en reed nog net op tijd voorbij een electrische tram die benzine stond te tanken.



Op dit thema binnen nogal wat varioatsies bekìnd. t Is n onderdail van de Roverhoofdman en is iesdern staarke kampvuur-proat.

Het was nacht, het was nacht, het was stikdonkere nacht.

Zeven rovers zaten in de schaduw van een grasspriet.

De roverhoofdman zei: "Zeg Piet, vertel eens wat."

En Piet begon: "Het was nacht, het was nacht, het was stikdonkere nacht.

Zeven rovers zaten in de schaduw van een grasspriet.

De roverhoofdman zei: "Zeg Piet, vertel eens wat."

En Piet begon: "Het was nacht, het was nacht, het was stikdonkere nacht..." dit is min of meer n verhoal zunder Inde en kin toerloos rond t kampvuur rondverteld worden.

n Aandere variant:

Gisteren zag ik aan de hoek van een ronde tafel,

een grijsaard van twaalf jaar,

zitten lezen in een dichtgeslagen boek,

bij het licht van een uitgedoofde lamp.

Plotseling werd er een onhoorbare knal vernomen,

de deur werd opengesmeten en zat potdicht.

De grijsaard rolde de trappen af naar boven.

Er kwam een agent aan fietsen,

hij stapte af en reed door. Hallo,



Het was nacht een stikdonkere nacht...

de uilen krasten in de bomen, de vossen vlogen in de holen..

6 struikrovers zaten in de schaduw van een grasprietje....

een pasgeboren, oude, blinde grijsaard lag te lezen in een dichtgeslagen boek dat achter hem lag.

Plots hoorde hij een onhoorbare knal...

hij sprong op zijn horloge en keek op zijn fiets hoe laat het was...

hij reed met een duizelingwekkende vaart tegen een elektrische paardentram die zojuist aan het benzinepompen was...

hij brak beide benen nam ze onder de arm...

en liep naar het dichtsbijzijnde postkantoor...

waar hij overleed 3 dagen na zijn dood.

As tougift nog dizze klassieker

Daar gingen eens drie oude wijfjes over een zwik zwak bruggetje.



De een heette vrouw Biba, de tweede Biba de Binka



En de derde Sina Snikna Knikker de Knikna.



Toen nam vrouw Biba een steen,



En smeet dien naar vrouw Biba de Binka haar been,





Zoodat vrouw Sina Snikna Knikker de Knikna daarom green.

n Botsing in de lucht boven Muzzelknoal mit gevolgen

Een weekendje stappen in Groningen zomer 1978

Stap-herinneringen aan een lang weekend in Groningen in de zomer van 1978.

UItbater Koos Huizenga en zijn Engelse Bulldog Evert aan de bar van
Café de Blauwe Engel 

Van City Bar, De Twee Paaltjes, La Baborack, De Drie Gezusters, 't Winkeltje, De Lieve Lotte, De Vlaamse Reus, Club 8, Huize De Beurs, Bruintje Beer, De Koffer, De Bolderij, Bommen Berend, Amstel Bar, Angelique Bar, Café Amicitia, De Wolthoorn & Co, de Plu's, Café Bakker, Bé Bar, 't Olle Veerhoes, Kafenion Akropolos, Oosterpoortbar, Oranjeboom Bar. Renzo Bar. De Roemer, Bar De Stookhut, Bellevue, De Bauwe Engel, De Burcht, Martini Bar, Old Inn, Old Dutch, De Jachtwagen, Bierhal, De Oude Wacht, Bavaria Bar, Blue Moon, De Bullebak, De Brink, Casa Clanca, Centraal Bar, Charles Bar, Disney Bar, De Henja Bar, Het Land van Belofte, De Coaster, The Corner. Disney Bar, Dixie, Het Vraagteken, De Nadorst. Doornkaat, Dijkman, De Evenaar, Fischer, Frascatie, De Handelspost, 't Hoekje, Ten Hoove, Koos Kerstholt, De Karseboom, Kleine, Koenes, Mascotte Bar, Muurling, Café Neutraal, Lucky Star, Noorderparkzicht, De Oude Stadsschuur, Poco, Pellaerts, Populair, De Clown, Ritz Bar, Royal, Scholma, Schouwburg Bar, Herestraat Centre, In de Jacobijn, De Slingerij, De Smidse. Snippe, Springers. Trefpunt, Trocadero Bar, Viaduct Bar, De Waaier, Het Wapen van Groningen, Waterloo, West- End, White Horse Bar, Wiener Bar, Wiener, Wilner, De Witte Raaf, Woldendorp, Woltman, Zanzibar, Aatee, Los Amigos, De Moushörn, De Paddepoel, Quichotte, Sankt Pauli, De Schuur, St. Tropez, De Bierpul. Melissen, Hunsingo, d'Oude A-Poort, Bleker, De Commodore, De Faun, Flamingo Bar. Bij Koos Kerstholt. Maison Cassée, De Oude Koppelpaarden. Pots, R2OOO. Radeholm. Raven, Stadspark. Frigge, Hongkong, Baccara, Walk-in, The Duke. The Red Lion, De Tapperij, De Dolle Mina. Hooghoudt Proeflokaal, Hypo Droom, E! Pedro Bar, Wiener Café,Jolly Joker, Blow up, Deja Vu, Club Prive, de Cascade., De Pijp, Moulin Rouge, Cafe Ebbingebrug, Cafe Beukema, Cafe Raven, Why Not. Uncle Charly, Pakhuis, de Kar, Talk of the town, Café Paul Oldenburger, Café t Palet, literair café AABC, naar De Negende Cirkel. en nog een stelletje kroegen, waarvan mij de naam zo een-twee-drie niet te binnen wil schieten.

Koos Huizenga: Het café is verworden tot een verpleeginrichting, waar de behandeling steeds in een kritieke fase moet worden onderbroken door de roep ‘HOOGSTE TIJD!’ Ik zou zo heel graag echt de verpleging in willen, want wat ze daar doen met alcohol is nog nuttig ook. Maar hier zou op elke fles drank moeten staan: “Gevaarlijk bij inwendig gebruik”. Toch is die somberheid  van mij voor een deel ook pose. Geen kastelein zonder sjagrijn. En de klant krijgt ze nu eenmaal niet graag monter getapt.

Herinnern aan Jasper n cultuurminded Bernardhond

n Herinnern aan Foetsie Populair '73

Herinnerns aan Duut van Goor

Martinus Smoked Porter Cake

Martinus Smoked Porter Cake

Ingrediënten:

1 flesje Martinus Smoked Porter , 250 gram boter, 250 gram bruine suiker, 1 kilo gemengde droge zuidvruchten (tutti frutti), 500 gram patentbloem, 1 theelepel bakpoeder, 1 opgehoopte eetlepel mengsel van specerijen op basis van kaneel , kruidnagel, foelie, gember, komijn en kardemom (rommelkruiden) en dun geraspte schil van 1 citroen.

Springvorm 25 cm diameter.

Werkwijze:

Laat in een pan boter smelten en roer er achtereenvolgens de suiker en de porter door elkaar. Doe nu de droogvruchten er doorheen en breng de massa aan de kook en laat de massa op een laag pitje ongeveer 10 minuten verder koken. Zet het hierna aan de kant om af te koelen.

Bestrijk de bakvorm met boter

Hierna doe je er gezeefde bloem, bakpoeder, specerijen en geraspte citroenschil bij. Nu kluts je de drie eieren en roer het door de vruchtenmassa. Dit alles kneed je dan tot een stevig deeg.

Druk dit deeg in de ronde springvorm met een diameter van 25 centimeter en schuif het nadien in een voorverhitte oven van 160 graden. Bak het geheel af in ongeveer een uur en drie kwartier. Lat het hierna in de springvorm afkoelen. Hierna kun je deze volle cake naar eigen inzicht opsnijden en serveren.

Martinus Smoked Porter Cake

Tip: voor degene die geduld heeft! Men kan deze cake ook heel erg goed voordat het aangesneden wordt in zijn geheel eerst in vetpapier of cellofaan verpakken en een aantal dagen laten rijpen. Let wel, dat dit de smaak zeer ten goede komt.

Wel het nog wait van Snel Vluiboare Zaip

Advertentie: uut de Veenkoloniale van 19 september 1950

Wie vroagen even attentie, veur dizze advertentie 1926

Uut de Noord-Ooster 25-02-1926

Voetbaluutdrukkens op zien Grunnegers:

Voetbaluutdrukkens op zien Grunnegers:


dij het zien body der zo mor tussen smeten

Veurstapper
Achterstapper
Schoeffieloerder
Deurdekker
Kleverd
Schovveloar
Sloperd
Goatentrekker
Stofzoegerd
Aanpittjer
Breekiesder
n Vlinde leggen
Bie langes nittjen
Wuppertje
Lobbege bale
Klutste bale
Mit ferwail doan
n Kromme bok (mit effect)
n Peune verkopen
n Baal as aan n taauwchie
Warreling
Toezeboudel
Op n Kloetje
Slaaiding
Drubbeln.

Bie wieze van spreken:

Bie n voetbaalwedstried is t veuraal de bale, doar wat mit gebeurt. Dat heur je din ook hail voak in de vörm van n voltooid dailwoord. De baal wordt deur A. opvongen, deur B. opwaarkt noar C., n peune; hai wordt der as n n meroakel uutwaarkt. Doar goan d’aandern der mit hom tussenuut. A. krigt hom te pakken, n kulde trap. t Is de bale glad mishortjet: De vrije schop wordt sekuur op kop pakt en gaait liek richten doul. Bale kwam der weer goud òf . de uuttrap is doan. t Spul mout weer overgoeid worden. Din gedragt S. zuk inainen as n stofzoegerd en kaigeld zien omstaander aal birzend ondersteboven. De bale wordt uuttrapt, votwaarkt, opwaarkt noar, der uutwaarkt, votkopt, ingoeid, of deurgeven.

Hai knalt de bale zotrekend weerom noar B. hai tikt hom evenpies deur noar B., dij gript de bale vast zoas e we dat van hom wend binnen. Hai smit de bale weer in t veld en C komt der weer toustörmen.
Hai zit der inaine bovenop. Hai zet zien kop in t ènde en naait der mit noodgang tussenuut. Tou jonges kop hom der mor ais in, wie binnen hier nait om te kloaverjazen wel. D’aander koppen hom der uut en hebben heur body der tussen goeid. Pang n hoge peune noa dizze grode uutbroak, ingooi en veurzet kriegen je voak te moaken mit n boogschop, doulschop, doul kontraain, doulmond, windnoadail, rukkert in de rogge, n kopbale dij nait goud uutliend is, is din fatoal. t Wordt hier deur wat flaauwmoudeg spul. Dij grabbelt doar din ainen mit n tiegersprong en t is zo te zain beslist n oplegde knikker dij de stand moagdelk moakt. Bale lag hom ja zotrekend nait goud op de voude.

Mie wuir vroagd: “Wat zegt die t woord KÒRRIES?”

Veur d’ain n wait en veur d’aander kopschraberij

Bie mien waiten is t n òfvalproduct van eerappelverwaarkens. Hestoe aineg idee, woar dit woord oorspronkeliek heerkomt.

Dit is aiglieks n haile stoere vroage, want de herkomst van woorden is n studie veur zuk. Voak is t din ook zuiken noar n spelde in n bulde kòrries. t Gaait om vezels dij achter blieven noa t produceren van eerappelzetmeel. Dails wordt t bruukt as benoamen veur mizze en der wordt ook nog uut n gedailte dervan veevouer moakt.
Vandoag de dag worden kòrries dreug aanboden, mor vrouger was t n geelachtege bragelge brij. d’ Eerappelmeelfabrieken in de Veenkolonies brochten t mit schip en vrachtwoagens as n retourprodukt weerom noar de boeren. Bie heur dainde t din as grondverbeteroar.

Ik kin mie nog heugen dat t achter boerderij op n bulde doan wuir en dat stonk din as n meert. En as je der n zetje in de buurt west waren din konst dien klaaier wel noar stomerij brengen. Veurdat der sproake was van Eerappelzetmeelderivoaten wuiren der in de 19de aiw eerappels bruukt as boases om n soort jannever (dij te verglieken is mit vodka) te stoken, want der zat zotrekend genogt suker in.

De femilie Uneken

van veur op t Knoal (Stadskanaal) muiken der volgens n overlevern binnen mien femile in de 19de aiw ook n soort moutwien (combi gaarste en eerappels) van. Wat noa t stoken as kòrries overbleef wuir din aan swienen geven om goud uut te dijen. Swienen wuiren der ducht mie slim vrolek van. Jannever (‘foezel’) wuir in dij doagen ook wel korries nuimd, mor t had nait veul aanzain.

t Knoal dat is nait groaven, mor t is der mit korries of jannever deurspuild'.

Eerappelzetmeel bestaait oet soamenstelde sukers En uut dij suker ken je jenever stoken.
Bie jeneverstoken uut eerappels krigst din ook t zulfde òffval (restvezels) as bie de eerappelmeelberaaiden.
In baaide gevallen kin dat overbliefsel zomit korries nuimd wezen. Kinst doarom beter uut eerappelmeel, as uut eerappels jenever stoken.
In Ierland waiten zwaartstokers doar ookvandoag de dag ook wel road mit en doar nuimen ze t poiteen.

In soamensproak van Pijter en Joap uut 1828
is der zulfs sproake van: 'k leuf ik zel de korries aan spreekn'.

Verder is der in n bouk van Mr. Frima nog te lezen dat beulsknechten uut Stad recht hadden op '10 maatjes korrijs en dertien kroezen kluin'
Ik denk dat we de herkomst van t woord in de draank zuiken mouten, want eerappelzetmeel is ja van veul loatere doatem, vandoar dat men op t Knoal ook wel zee: t Knoal dat is nait groaven, mor t is der mit
korries of jannever deurspuild'.

Dit leste het vanzulf te moaken mit de janneverconsumptie van de wiekgroavers, want dij haren noast t
groafloon ook recht op n dubbeld moatje Schiedammer thee doags en dat was vanzulf nait aaltied van de beste kwaliteit.

korrieslocht is haile goud veur ain laank leven.

De van Oldsheer Knoalster schriever dichter Geert Teis Pzn schreef in in zien herinnerns over korries t volgende schetsie:
"Op t knoal dreven van dij schepen van dij 'Hoarener Punten' zo as  ze vrouger altoos kwammen mit holt en votgongen mit bakstainen. Nou...nou huifde je nait te vroagen, wat ze mitnomen haren van de febrieken; t Was net of joe d'r ain eerappelmeelfebriek veurbiedreef, zoo stonk t d'r noar korries.
As goie olle Veenkoloniebewoner hèje doar zo gain last van, dails omdat je waiten, dat de Veenkolonies nait bluien zunder korries; mor bovenaal omdat je ook waiten, dat de minsen d'r net zo goud old worren, Joa mie dunkt hoat oller, as zunder dij locht.
Zodat veur n kind van dij streken n neuze vol korrieslocht zo'n gevuil geft, van ain goud en ain laank leven.
Ain goud leven... nou, dat maarkte ik."

Korremor

t Blift aiglieks aaltied gissen noar de oorsprong van n woord, t kin vanzulf ale kaanten opgoan. Bievubbeld kin t ook n ofgelaaide wezen van t woord Korremor . In de Groninger Encyclopedie van K. ter Laan staait t
volgende hierover: Korremor, draank beraaid mit gistende kwitsebaaien (lijsterbessen), in onbruuk roakt, dou in de 18e aiw de brandewienopkwam.
In Oostenriek worden der traauwens nog aaltied Liesterkralen/Vogelbeeren verstookt. Wieders is der in n olde acte uut de 17de aiw in t archief van de Stad ook nog n Corremorrebrandergang te vinden. t Òfval van dizze stokers was vanzulf ook hail geschikt as veevouer.

Aander speurwaark 

Noa wat speurwaark in n andere richten kwam k in old kookbouk terechde
Mie kwam in t 'kockboek' van D. Carolum Battum uut de zestiende aiw in n aantal recepten ook t woord corie in de muit. t Was n ofgelaaide van t woord corage. Corie betaikent hier brij of mengsel.
Ik heb doarnoa ook nog t Woordenbouk Middelnederlands van Pijnenburg en Van de Voort roadpleegd en doar was over de herkomst t volgende noa te lezen en ik denk dat we nou oareg in de richten van n verkloaren van de benoamen korries binnen. Corie. curie (znw. vr.). Het woord schijnt op de eene of andere wijze samen te hangen met het Franse cuire, lat. coquere, en de beteekenis te hebben van kooksel, mengsel, zoowel van iets wat gekookt is, als van hetgeen gekookt moet worden. Kil. kent kureye (behalve in de betekenis: deel der ingewanden van een geslacht dier, welke hier niet te pas komt, zie bij hem op koreye en Suppl. 84 op cureye, en vgl. craweye), slechts in de beteekenis deegbal, pil waarmede vogels gemest worden, turunda accipitraria. Daar hij dit woord met ‘ghewelle’ gelijkstelt, eene afleiding van wallen, koken, ligthet voor de hand om bij curie te denken aan het Franse cuire. Hij beroept zich bij dit woord op het Franse curée, dat dus aan mnl. curie ten grondslag ligt, en eveneens de betekenis kooksel kan gehad hebben. Doch de onderlinge verhouding der beide vormen is niet duidelijk.

↪Kooksel, mengsel, brij.

Kòrries is dus aiglieks ducht mie gewoon n old overleverd woord veur brij.

GRONINGEN VAN LAND EN VOLK 1934

 ONS VOLKSKARAKTER.

door F. Koster

Naar aanleiding van onze artikelenserie over „Land en Volk van Groningerland'' In het Nieuwsblad van het Noorden ontvingen wij enkele brieven, waarin deels instemming werd betuigd met den door ons ontwikkelden gedachtengang over den invloed van het natuurlijk milieu op het karakter van de Groningers, deels onze beschouwing in twijfel werd getrokken. Dat over dit vraagstuk, namelijk het vraagstuk der vorming van ons volkskarakter, meeningsverschillen bestaan, ligt voor de hand. In de eerste plaats is de wetenschap, welke zich op de studie der volkskarakters toelegt, nog zeer weinig ontwikkeld, in de tweede plaats ontbreekt het ons aan kennis over de geheels levensgeschiedenis van het Groninger volk, althans aan veelzijdige kennis. 

Hoogst moeilijk is het om uit te maken welke eigenschappen aangeboren zijn en welke verworven. Wat vooral zeer noodig is zijn beschrijvingen, zoogenaamde psychogrammen, van de menschen, waarvoor in de eerste plaats een beroep zal moeten worden gedaan op psychologisch geschoolden. Wij denken bijvoorbeeld aan medici, vooral psychiaters, aan predikanten. Het verheugt ons op een studie van een der predikanten uit Groningerland de opmerkzaamheid te kunnen vestigen, namelijk op een onderzoek van ds. N. Lofvers te Warfum ïn een evangelisch tijdschrift. Onze briefschrijver W. heeft ons zeer verplicht door ons op dit onderzoek opmerkzaam te maken Speciaal behandelt deze predikant het karakter der Noord-Groningers. Wij veroorloven ons uit zijn artikel slechts bijgaand staatje over te nemen; voor discussie of bestrijding van een of ander is hier geen plaats. Hierin worden de eigenschappen van. de Noord-Groningers aldus met die der Friezen vergeleken.

De Psychogram volgens ds N. Lofvers predikant te Warffum

Vergeleken met den Fries zou de Noord Groninger niet zoo vast in zijn schoenen staan, wat zijn eigen meening betreft. Ds. Lofvers schrijft dit toe aan de sterke vermenging van de bewoners der Ommelanden, oorspronkelijk Friezen, met de Saksers, die een veel minder sterk zelfstandigheidsgevoel zouden bezitten. Idealiseren doet de Noord- Groninger niet,, daarvoor is hij te nuchter. Verder constateert Lofvers een flinke activiteit, een geringe emotionaliteit en een sterke volharding. Kloek, stoer en bedaard,

n Woar verhoal over n hond dij proaten kon.

Knoalster Annekedote

n Proatende hond in d'Oraanjestroade

Dou ik in mien jeugdjoaren nog op t Knoal touhuil, dou heb k ais n weddenschop om n hond dij proaten kon verloren. In de jachtwaaide van t toun bekìnde kefee t Hoekje bie Drouwenermond schoot mie ais n moal welbekìnde stamgast aan, mit d’opmaarken:“Ik`kin n hond dij proaten kin.”staarvenswoar!. Komnou gaauw kirrel!, hier hest n pilsie van mie en schaai toch uut mit dien gezoes over dij hond.  

Mor hai bleef der mor over deurgoan. 

“Wedden?” Nee.

t Verhoal wuir in t ìnde aalsmor staarker. d’Hond kon allerdeegs ook nog kleuren van nkaander onderschaaiden en dij weddenschop leek mie interessanter tou.

Ik heurde t geld al in de buutse rabbeln..

Noa laank en braid… “Goud, wie wedden derom.”

Hai gaf mie n adres op van n Berend in d’Oraanjestroade en op n zotterdagnommedag bin k der hin west. d’Hond zag der hail gewoon uut, niks op aan te maarken. Behaalve zien snoede din, dij was wat bezunders.

Zien bovenkoake was oardeg wat langer din t onderste dail. Meschain was dat t wat t der om dee en dat e doardeur klaanken tot woorden omvörmen kon. Wat d’hond aalmoal tegen mie zegd heb, dat bin k slichtweg vergeten. Wel de kreet: “Ooongger”, doar je dudelk honger in heuren konden is mie wel biebleven. En dat mout zegd worden: d’hond kon goud overweg mit t sorteren van gekleurde koatsebalen in de goie kleur.

Ie maggen t leuven of nait, mor dij weddenschop heb k dou wel MOOI verloren.

Een mooie herinnering aan die warme zomer van 1976

In de zomer van 1976 besteedde ik een deel van mijn vacantie als begeleider van een zomerkamp in Elsloo bij Appelscha  voor geestelijk gehandicapten uit de Kanaalstreek. Het was een internationaal gebeuren en de plaatselijke krant schreef er zeer uitgebreid over. Ik heb zelf een hele mooie herinnering aan deze tijd over gehouden. Nu veertig jaar later kijk hierop met veel plezier terug via de kranteartikelen.

gespeeld. Dat laatste was vooral erg belangrijk en het mooie weer werkte wat dat betreft natuurlijk ook geweldig mee

Recept van in zolt bakken robaiten (rode bieten)

Robaiten Aans!

Ik har al ais ervoarens opdoan mit t vis bakken in n zoltkörste. Der was ook aine dij mie zee, dat zuks ook haile best mit robaiten gaait en dat t boetendes ook nait zo stoer is om te doun. Veur dit recept hèje n druilege dag neudeg en vanzulf n kilo grovve zeezolt, n stuk of vaar vief robaiten van n middelde grötte, n onbespoten sitroune, n stuk of 5 sprikken rozemarijn (twiegen) en wieders alles op goud geluk. En zo goan je der lopies aan mit aan t waark en doun alvast in t veuren de oven aan en draaien t knopke op staand van n onderwaarmte van twijhonderd groaden

Je doun vaar eetlepels wotter deur t zolt en mengen t wat deur nkaander. d’Helfte van t zolt leggen je op de bodem van n vuurvaste schuddel.

Nou bounen je de baiten goud schoon en leggen dij op t bèrre van zolt. Je schillen nou de sitroune en leggen de schille op en rondomrond de robaiten. As ie dat doan hebben din vlijen je de sprikken rozmarijn derop en tussendeur. Je bedekken dit din apmoal mit de rest van t zolt en drukken t zachies aan, zodat t gehail volledeg deur t zolt omsloten is.

 

Intied is de veurverwaarde oven al op twijhonderd groaden. Je schoeven de schuddel in t middenvan d’oven en bakken de zoltbaiten of in om en bie n aanderhaalf uur.

As t zowied is din hoalen je de schuddel uut d’oven en bikken din de baiten onder d’haarde zoltkörste hail veurzichteg lös mit n hoamer en n baidel. As dat doan is loatje je de baiten n beetje ofkoulen en pulen din de schille der vanòf. Je snieden t nou noar aigen inzicht in vörrels of paartjes en doun ze weerom in n schuddel. Tjah! en nou kinnen je joen aigen fantasie der ais lusteg op lös loaten.

Eetse