In augustusmoand 2007 muiken mien vraauw en ik n rondraaize deur Zweden en hebben dou ook n poar doage Stockholm aandoan.
Op n bloudhaide dag kreeg we op t zin om t beroemde Skansen openluchtmuseum te bezuiken. As k in t boetenlaand bin, din mag k geern zukse steeën bezuiken, omreden je din in n neutedop t aledoagse leven van dou noar nou, op n aantrekkelke menaaier veurschuddeld kriegen.
d’Aine noaberschap van zuud noar noord in vergliek mit aal d’aander kontraainen, het zo zegd, genogt onderschaaid te baaiden. Je kommen din weer ais in n wereld dij niks mit tillevizzie te doun het en n hail aander ritme aangeft. Ik stapde dou ook in olderwets grutterswinkeltje mit kolonioale woaren. Gewoontegetraauw en uut beleefdhaid zee ik ‘Moi!’ bie binnenkomst. De winkeljuf in klaidoazie uut laankmanstied zee doar vot over tou ‘Hei!’ tegen mie en vruig mie of k uut Finlaand kwam. Ik zee tegen heur dat k uut Grunnen kwam en dat dat nait in Finlaand ligt mor in Nederlaand. Ze keek mie wat riddersloagen aan, want ze docht echt dat ik n Fin was.
Ik vruig heur dou, hou ze doar bie kwam. t Har volgens heur mit mien ‘Moi’ te moaken. Zai vertelde mie dat de Finnen t woord ‘Moi’ net as wie bruken as groet bie binnenkomst. Ik was zover van huus mor ook weer zo dichte bie.
Ik kreeg nou echt t besef dat ons Grunnegers aal meer n wereldtoal is.
Nijsgiereg zo as ik nou ainmoal bin vruig ik aan heur om wat meer toalkundeg advies over hou t nou aalmoal zo zat mit ‘Hei en Moi’.
t Volgende verhoal kwam doar bie lös. Hei is spreektoal en n groet dijst zeggen kinst tegen lu dijst nait zo goud kinst. Doar tegenover wordt Moi bruukt as je vrunden en bekìnden in de muit kommen. Der bestaait ter verstaarken doarvan ook n verdubbelde vörm van ‘Moi Moi’ of ‘Hei Hei’. Bie ofschaaid is t din gain ‘Bye Bye!’ mor ‘Hei Hei!’.
Zo kreeg mien bezuik aan t museum en zo as zukswat heurd inains n hail leerzoam kerakter, ie zellen wel denken:
Hai, hai kirrel wat ja weer n boudel in dainst en puut hè!
Hai, hai kirrel wat ja weer n boudel in dainst en puut hè!
